Ellefta ráðstefna íþróttafréttamanna í Olympiu 7.-11. maí

 

Eitt það merkilegasta sem íþróttafréttamaður getur upplifað í sögulegu samhengi er sennilega að fara til hinnar merku borgar Olympiu í Grikklandi og berja þar augm uppruna íþrótta í þessum heimi okkar. Slíkt gerði undirritaður dagana 7.-11.maí síðastliðinn. Þar var svokallað Seminar íþróttafréttamanna og var þetta í 11. sinn sem slíkt er haldið. Þarna voru samankomnir íþróttafréttamenn allsstaðar að úr heiminum og litla Ísland átti sinn fulltrúa. Þarna voru kollegar frá Domeníska lýðveldinu, Rússlandi, Eistlandi, Noregi, Bandaríkjunum, Japan og fleiri löndum. Menn hittust í Aþenu og síðan var haldið í rútu til Olympiu og tók það ferðalag um 5 klukkustundir. Hitinn var bærilegur eða um 25 gráður en mikið óskaplega var maður feginn því að komast burt úr hinni menguðu borg Aþenu. Hinn íslenski hreini og tæri háls var alveg að gefast upp eftir einn sólarhring í Aþenu.

 

Olympia er stórmerkur lítill bær. Þarna búa rétt um 12.000 manns og er byggðin töluvert dreyfð.  Það mætti halda að þarna væru um  3-4.000 íbúar en ekki 12.000. Þarna er ein gata þar sem allt gerist. Verslanir, matsölustaðir, heilir 4 bankar, ráðhúsið og fleira til. Enginn var þó fótboltavöllurinn þarna nema í aðstöðu alþjóða olympíunefndarinnar. Þar eru menn búnir að koma sér upp mjög góðri aðstöðu þar sem hægt er að halda ráðstefnur, nú eða fara í sund og tennis svo eitthvað sé nefnt.  

 

Þriðjudaginn 8. maí var ráðstefnan sett og forseti alþjóða olympíu akademíunnar, hr.Minos X. Kyriakou frá Grikklandi opnaði ráðstefnuna. Þar á eftir var hlýtt á olympíu óðinn og síðan komu tveir menn með merkilega umræðu um gildi sögunnar í íþróttaumfjöllun fjölmiðla og spunnust miklar og góðar samræður um það málefni. Okkur var skipt upp í hópa og það verður að segjast eins og það er að við vorum misvel að okkur í sögunni..

 

Á miðvikudeginum var vaknað snemma og haldið á söguslóðir, nefnilega uppruna íþrótta. Þar var bæði fræðsla innandyra sem og utandyra. Það var ólýsanleg upplifun að fara þarna og berja öll þessi fornu íþróttamannvirki augum, styttuna af Zeus sem var uppi 470-457 fyrir Krist en styttan af honum var í fullri stærð um 12 metrar á hæð.

 

Fyrstu olympíuleikarnir voru haldnir 776 fyrir Krist að því er talið er.

Á Olympíuleikum til forna var keppt í 5 greinum. Hlaupum, boxi, glímu og hestaíþróttum.

Boxarar og glimumenn stúderuðu heimspeki og tónlist á milli greina hjá sér. Merkilegt finnst ykkur ekki. Það er vart hægt að ímynda sér nútímamanninn gjöra slíkt.

 

Aðeins karlmenn voru þátttakendur og konur máttu ekki einu sinni horfa á. Karlmennirnir kepptu nefnilega naktir. Það var keppt fjórða hvert ár á leikunum í Olympíu og í 5 daga í hvert skipti og  Hercules var hinn fullkomni íþróttamaður.

 

Fimmtudagurinn var öllu rólegri þar sem íþróttafréttamönnum var skipt í umræðuhópa þar sem rætt var um það sem á daga okkar hafði drifið en það var siðan haldið til baka til Aþenu á föstudeginum og þar skildu síðan leiðir.

 

Mér var það sannur heiður að fara til þessa merku borgar og fræðast um uppruna íþrótta í heiminum. Ég vil þakka kærlega fyrir mig og vonandi eiga fleiri íslenskir íþróttafréttamenn eftir að halda í víking og upplifa hið sama og undirritaður.

 

Með kærri kveðju og takk fyrir mig,

Valtýr Björn Valtýsson